Back to top

Trollenwandeling - DEURSMIJTER

Zeven dagen voor kerstmis kwam Deursmijter erbij om de mensen te treiteren. Hij verwonderde zich erover dat al zijn broers er zo tevreden uitzagen. Deursmijter luisterde naar hun verhaal.
“Kodookes, gelukkige honden en katten?, wel hedde vanzelève, welleken trol had daar ooit van gehoërd? Welle zen wel uit ons haag gekomen oem de mensen te judassen hè, nie oem ze gelukkig te maken!  Wel wel, knijp is in mijn billen... droamekik niet?”
Nee hij droomde niet. Deursmijter was een miserabele haagtrol, onverzorgd, eten was voor hem niet zo belangrijk, het duveltje kwam bij hem pas boven als hij chaos kon zaaien. Vooral ’s nachts als iedereen sliep begon hij met de deuren te spelen, iedere deur maakte een ander geluid, iedere scharnier piepte anders “ééèèèk”, “swiieerrrt”, “kraaoooiieèèt”, “pieieperriap” zalig vond hij. Maar als hij in een huis kwam waar alle hengsels gesmeerd waren, dan werd hij pas boos. Dan liep hij naar de slaapkamers, sloeg met alle deuren “whaom, boang, slagngk” . Hij maakte een enorme bende, iedereen wakker... en ging dan rap lopen. Hij amuseerde zich rot met zijn pesterijën. Niemand die nog een oog dichtdeed. Dag en nacht liep hij van huis tot huis, van deur tot deur, pestkop die hij was. Hij dacht aan zijn afvallige broers, die braaf geschenkjes uitdeelden. Maar hij pakte toch niks af van de mensen! Misschien hun rust, maar dat kunde toch niet vastpakken?
“als ik ze iets wil geven, kan ik misschien best niks doen”  dacht hij. Deursmijter bleef dus weg uit de huizen, kroop van verveling in de bomen, stampte tegen alles wat hij tegenkwam, schudde met zijne kop… hij werd gek zonder die schurende deuren!
Wie hield er nu niet van die zalig piepende scharnieren! Iedereen toch!
Dat was het!!!
Deursmijter verzamelde alle takjes en twijgen. Met zijn magische trollenhanden was hij ganse nacht bezig.
’s Morgens toen de ’squaatiiers, pieieierepiepprsss, kuursieerrrs’ geluiden van zijn fluitjes overal te horen waren droop het geluk van Deursmijter zijn gezicht. Terwijl de ouders hun handen tegen hun oren gedrukt hielden wipte hij op en neer van plezier.

Lees het verhaal van Kaasvreter