Back to top

Trollenwandeling - KAARSENMAN

Kerstavond, nog één dag en dan was ’t kerstmis… Kaarsenman arriveerde op zij beurt om de ploeg trollen te voltooien. Hij was de laatste, maar had de minste trollenmanieren. Hij was meer romantisch, hield van kaarsen: het dansen van de vlammetjes, het kneden in het zachte warme vet, maar het liefst van al... at hij ze op.
Overdag had hij niet veel te doen, hij luisterde naar de verhalen van zijn broers... Maar als de duisternis inviel werden de kaarsen ontstoken... Hij moest erbij zijn: hij keek naar de vlammetjes, blies ze uit en stak ze in zijn ransel. Als hij dan honger kreeg, viste hij er één uit en trakteerde zichzelf op een 'snoepje'.
Hij leerde hoe de mensen geven en nemen: ze geven wat ze hebben en verwelkomen geschenken die ze krijgen. Kaarsenman had hier nooit over nagedacht. En als hij zijn broers bekeek leken ze wel gelukkig, anders gelukkig dan vroeger toen ze iemand een loer hadden gedraaid. Blijkbaar hadden ze voldoening gevonden in het weggeven in plaats van alleen te nemen... Het bezoek aan het dorp met zijn kersttradities heeft hun trollenharten opgewarmd.
Hij kwam tot de bevinding dat, alhoewel ze als haagtrol geboren waren, ze nu door hun eigen keuze vervormd waren tot kersttrollen.
De avond viel in, Kaarsenman sloop stilletjes weg bij zijn broers naar het dorp. In ieder huis zocht hij een blaadje papier, en met één van Kleintjes ‘kraaienverenpennen’ en wat kaarslicht...
De volgende morgen, op kerstdag, was er in elk huis een speciale brief in één van de schoenen gestoken.
Het was stil in ’t dorp toen overal het bericht van de haagtrollen werd voorgelezen:
“Dertien haagtrollen zochten hier hun doel
Wij maakten veel herrie, soms was ’t een knoeiboel
Wij leerden  geschenken  weg  te  geven ook  al  lag  dat niet in onze geest
Maar van ganser harte wensen wij jullie een Zalig Kerstfeest!! 

Lees het verhaal van de kat Joela