Back to top

Trollenwandeling - LEPELLIKKER

10 dagen voor kerstmis kwam lepellikker over de heide naar ’t dorp. Hij was eerder lui dan moe en zocht zijn eten in de keukens van de mensen. Stillekes sloop hij binnen als er niemand was en gritste alle vuile lepels mee, dikwijls hing er niet veel aan, maar als er nog ne pot aan ’t pruttelen was, en hij kon nog eens goed diep soppen, dan kon hij met zijn lange grove tong van alles een beetje proeven.
De broers vertelden hem wat zij hadden beleefd de vorige dagen. “Wilde na zegge da kik ok iet aan die snotapen moet gévè? Da hemme kik gènnen tijd veur zelle, en wat kan mè die joeng schille!” Maar naargelang de avond vorderde en Lepellikker zijnen honger over was dacht hij: ”misschien, misschien hebben ze wel gelijk, want als ze ons zouden wegjagen, of ze zouden al hun lepels wegsteken, dan staan ik daar schoan te geilogen. Trouwens ik zit hier met nen helen hoop houten lepels...”
Lepellikker had nog werk, maar met wat trollenmagie stak er in ieder paar schoenen ’s morgens een houten beestje, gemaakt van... ne lepel.

Lees het verhaal van Komschraper